| Bodhidharma was een boeddhistische monnik en
ontwikkelde de Shao-Lin-SSU-methode. Deze methode
vormde de basis voor veel latere krijgskunsten
waaronder het eerder genoemde Karate, maar ook
het Chinese Shaolin Kung Fu en het Japanse
Shorinji. Aangezien de ontwikkeling van het
Karate niet in schriftelijke bronnen is
vastgelegd is het onmogelijk de precieze
ontwikkeling te beschrijven. Karate,
een Europese vechtsport?
|
| Welk land vormt de bakermat van het Karate,
India of China? Deze vraag zal altijd
onbeantwoord blijven. Wat we wel weten is dat in
India al zo'n 3000 jaar geleden een systeem
bestond dat veel gelijkenis vertoonde met het
huidige Karate. In India hebben archeologen
tekeningen en inscripties ontdekt die eenduidig
in de richting van India wijzen. Andere bronnen
wijzen echter op een ontwikkeling in Europa (Griekenland)
via India naar China en Japan. Opgravingen in
Griekenland brachten een primitieve vechtkunst
aan het licht die veel gelijkenis met Karate
vertoont, het zogenaamde Pankration. En misschien
vonden beide ontwikkelingen wel los van elkaar
plaats en zijn er meerdere oorsprongsgebieden. In
alle tijden en in alle delen van de wereld
bestonden er namelijk vechtsporten waarbij de
tegenstanders elkaar met de blote vuisten te lijf
gingen. De gelijkenis tussen deze verschillende
vechtsporten was zo groot, dat de exacte
oorsprong wellicht nooit te achterhalen valt. Een
ding is wel zeker, Karate komt niet uit Japan! Gichin
Funakoshi
|
|
De man die inmiddels
wereldwijd als oprichter van het moderne
Karate wordt erkend, bouwde dus voort op
een traditie die niet zuiver Japans was.
Funakoshi kwam pas op z'n 55ste naar
Japan. Aanleiding van zijn bezoek was een
seminar over de "opvoeding van het
lichaam" die werd gegeven door de
beroemde grondlegger van het Judo, Jigoro
Kano. Kano was ervan op de hoogte dat
Funakoshi in Okinawa een kata-uitvoering
had gegeven voor de toenmalige kroonprins
van Japan (de vader van de huidige
Japanse keizer). Na het seminar hielden
Kano en Funakoshi contact met elkaar en
Funakoshi besloot in Japan te blijven. De
ontwikkeling van zijn vechtstijl is dan
ook duidelijk door de budo grootmeester
Kano geïnspireerd. |
|
| Vanaf dat moment kwam bijvoorbeeld veel meer
nadruk te liggen op alle spirituele aspecten en
niet zuiver op het lichamelijke. In de 20-ger
jaren waren de vechtsporten in Japan razend
populair. Jigoro Kano had Jiu Jitsu op een zeer
wetenschappelijke wijze omgevormd tot het moderne
Judo. Deze aanpak sprak Funakoshi zeer aan. Op
vergelijkbare wijze ging hij verder met de
ontwikkeling van zijn Karate. Karate was een weg
(Do) waarlangs het karakter werd gevormd.
Funakoshi beschreef het als volgt: "Zoals
het gladde oppervlak van een spiegel alles
weerspiegeld en een stil dal ieder geluid
weerkaatst, zo moet een Karateka zichzelf
bevrijden van hebzucht en egoïsme om in alles
wat het op zijn levenspad ontmoet zo overwogen
mogelijk te kunnen handelen. Dat wordt in het
Karate verstaan onder 'leeg'.". De
grafsteen
|
| In het jaar dat Funakoshi overleed (1957)
werd Karate door het Japanse Ministerie van
Opvoeding officieel erkend. Vandaag de dag
herinnert een grafsteen in Kamakura aan deze man
uit Okinawa. Kamakura geldt al eeuwen als het
centrum van het Zen-boeddhisme. Vooral de
Enkakuji-tempel (die buiten de stad gelegen is)
en het meer dan levensgrote Boeddha-beeld maakten
de stad Kamakura wereldberoemd. In deze Enkakuji-tempel
bevindt zich de grafsteen van Funakoshi. Dit
laatste is zelfs bij Japanse Karateka's vrij
onbekend. De Enkakuji-tempel is opgericht in 1282
en een beroemd bedevaartsoord bij voor
boeddhisten omdat hier een relikwie ligt dat
volgens de overlevering een tand van Boeddha zou
zijn. Het relikwie ligt in een deel van de tempel,
de zogenaamde Shariden, dat hoog boven het
centrale tempelcomplex uitsteekt. |
| Tussen de dichte begroeiing is het kleine
gebouwtje met de grafsteen uiteindelijk te vinden.
Bij het naderen van de steen zal iedere ware
Karateliefhebber, en daar ben ik van overtuigd,
zijn hart sneller slaan. Funakoshi werd 88 jaar
oud en steeds weer spookt zijn filosofische vraag
door mijn hoofd: "De weg..., wie
is in staat om hem op de juiste manier te
bewandelen?". |